Pamiętaj "Nie wywołuj wilka z lasu" Karina Bonowicz

Pół roku temu autorka dała nam do ręki książkę, która łączyła świat pogański i chrześcijański, tworząc miejsce i postaci niekoniecznie sympatyczne, ale z pewnością ciekawe. Akcja zakończyła się nagle i wielu czytelników z niecierpliwością czekało na dalsze przygody bohaterów. Teraz nadarza się okazja, żeby dowiedzieć się co zadziało się dalej w życiu poszczególnych postaci i czy Alicji i jej nowym znajomym uda się wykonać rytuał, na który wszyscy liczą? 

Skutki ostatnich wydarzeń stają się coraz bardziej niepokojące. Eliza, która stanowi zagrożenie dla wszystkich, poza swoim kreatorem. Rada Magiczna, która w każdej chwili może wyciągnąć konsekwencje ostatnich wydarzeń. Nowy komendant, który niespodziewanie dużo wie o magicznych zdolnościach bohaterów. A w tym wszystkim poszukiwanie naczynia, bez którego rytuał nie może się odbyć. Są też zmarli członkowie rodziny, którzy o sobie przypominają i tajemnice, które okazuje się, że mają wszyscy w najbliższym otoczeniu Alicji. Jak to się zakończy i czy bohaterom uda się na czas przygotować od rytuału? 

Autorka od pierwszej strony rzuca czytelnika na głęboką wodę wracając bezpośrednio do wydarzeń sprzed chwili. Potrzebowałam odrobiny czasu, żeby przypomnieć sobie wszystkie wątki, które po pewnym czasie od lektury nie były takie oczywiste. Jednak już po kilku stronach wciągnęłam się na całego a historia porwała mnie do ostatniej strony i do ostatniego zdania. 

Drugi tom czyta się jeszcze szybciej niż pierwszy, co jest efektem bardzo szybkiej akcji i wielu przeplatających się wydarzeń. Alicja w pewnym momencie przestaje wierzyć wszystkim i jedynie Nikodem jest osobą, która nie może jej oszukać. Lektura nie może obejść się bez znajomość pierwszego tomu, gdyż łączą się one bardzo mocno i wiele nowych sytuacji wynika z tych starszych, które miały miejsce w "Księżyc jest pierwszym umarłym". 

Autorka świetnie buduje napięcie, tworzy ciekawe sytuacje i stawia na drodze bohaterów postacie, które wywołują całą lawinę zdarzeń. Widać, że w zanadrzu jest jeszcze sporo tajemnic, na których rozwiązanie będziemy musieli poczekać do kolejnego tomu. To wszystko jest jednak świetnie przedstawione, wydarzenia łączą się w taki sposób, że w żaden sposób nie można mówić o przesadzie. Wchodząc coraz bardziej w świat bohaterów, razem z nimi odkrywamy, że bliscy mają tajemnice, które być może wpłyną na naszą przyszłość.

Gdzieś w tle pojawia się bardzo delikatnie wątek romantyczny. Pisarka bardzo ciekawie ugryzła temat, żeby nie łączyć Alicji z tym najbardziej oczywistym bohaterem, który wynikał z pierwszego tomu. Tutaj ten wątek jest odrobinę wstrzymamy z pewnych względów i to wzburza dodatkowe pytania o uczucia. 

Pisarka świetnie zgrała wszystkie elementy, które powodują, że ta książka jest tajemnicza, niebezpieczna, mroczna, momentami wesoła, momentami tragiczna.

Wszystko rozbija się wraz z ostatnimi stronami, kiedy napięcie znów wzrasta i autorka nie daje nam odpowiedzi, a wręcz przeciwnie, zostawia sprawy bardzo otwarte, a czytelnik z niecierpliwością musi czekać na ciąg dalszy. Po zamknięciu książki w głowie zostaje wiele pytań i możliwości. Kto? Jak? Po co? Czym to się skończy? 

Lektura "Nie wywołuj wilka z lasu" jest świetnym pomysłem na spędzenie czasu. Doskonała kontynuacja pierwszego tomu, rozwija wiele wątków, wprowadza dodatkowe postacie i wydarzenia, a wszystko daje możliwość odkrycia świata Czarcisława. Sama nie mogę się doczekać kontynuacji. No przy takim zakończeniu, jest to niezbędne. 

• Autor: Bonowicz Karina
• Tytuł: Nie wywołuj wilka z lasu
• Seria: Gdzie diabeł mówi dobranoc #02 
• Wydawnictwo: Initium
• Liczba stron:  624
• Premiera: 20 luty 2020

Rozwiń

Mroczna, niezwykła "Próba ognia" Josephine Angelini

Pogoń za grzechem i złem przez stulecia niszczyła całe rodziny, skazywała ludzi na śmierć w męczarniach i ściągała strach na całe wsie i miasteczka. Wystarczył mały donos, najczęściej zupełnie bezpodstawny, aby kobieta została uznana za czarownicę torturowania, a następnie spalona na stosie albo utopiona. Najbardziej sławetny przypadek, ten z Salem pokazuje ogromną ludzką tragedię. To tam zginęło dwadzieścia osób, m.in. rodzina Proctorów. Pomysł na alternatywny świat, oparty na tamtych wydarzeniach wydaje się niezwykle pociągający. Postanowiłam zagłębić się w niego i poznać Lili Proctor. 

Rozwiń

KONKURS "Czarownica" Anna Litwinek

Pamiętacie moją RECENZJĘ "Czarownicy" sprzed paru dni?

Rozwiń

Prawdziwa? "Czarownica" Anna Litwinek

Dziedzictwo rodzinne, wielopokoleniowe tradycje i wartości, które przechodzą z matki na córkę i z ojca na syna. Większość z nas ma jakieś własne, z którymi się identyfikuje i które są dla niego ważne. Co jednak, gdyby takie tradycje wiązały się z korzeniami ukrytymi o wiele głębiej i tajemnicami, które dla zwykłego człowieka byłyby nie do uwierzenia? Czy można odrzucić tradycję? Wyrzec się korzeni? Kto decyduje o naszym losie i czy to nie my sami powinniśmy podejmować takie decyzje? 

Rozwiń

"Wędrówka" Deborah Harkness

Dane techniczne:

• Autor:  Harkness Deborah
• Tytuł: Wędrówka
• Seria: Księga wszystkich dusz t.3
• Wydawnictwo:  Amber
• Liczba stron: 400
• Premiera: październik 2012
• Gatunek: Proza obca, paranormal

Długo czekałam na kolejną część tej serii. Po końcu drugiej części serii autorka wystawiła moją cierpliwość na próbę. Każdy kolejny tom kończy się w momencie, który tylko dodatkowo rozpala ciekawość czytelnika. Co prawda nie sięgnęłam po tę książkę od razu po premierze, ale dzięki temu o wiele krócej poczekam na kolejny tom, ma się on bowiem pojawić już w tym miesiącu.

Diana oraz Matthew szczęśliwie przenieśli się w czasie. Dotarli do posiadłości wampira i tam chcą zacząć poszukiwania czarownicy oraz tajemniczej księgi. Niestety nic nie jest tak łatwe, jak Matthew przewidział. Odzywają się jego stare zobowiązania, Diana nie może wyjść z domu na krok z powodu braku wiedzy na temat tamtych czasów i niemożności właściwego zachowania. Dodatkowo polowanie na czarownice jest w pełnym rozkwicie. A wampir dostaje wezwanie od swojego ojca, który w tamtych czasach był bardzo władczą osobą...

Autorka podzieliła tę część na trzy mniejsze, każda odbywa się w innym miejscu. Pierwsza to okres spędzony przez bohaterów w posiadłości Matthew, druga dotyczy ich pobytu we Francji w posiadłości jego ojca, w ostatniej części przenoszą się do Londynu. Pierwsza część była najmniej ciekawa. Przyjaciele de Clairmont z tamtych czasów przez długi czas mi się mylili. A ich rozmowy na temat sytuacji i sposobu jej rozwiązania dłużyły mi się. Dopiero list od ojca Matthew i podróż do Francji dodała książce odpowiednio dużo akcji. Sytuacja zaczęła rozwijać się coraz ciekawiej i znowu mocno się wciągnęłam. Bardzo polubiłam Phillipa, który okazał się świetnym wampirem. Diana w końcu postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce, co zdecydowanie było dobrym posunięciem i doprowadziło do jej spotkania z czarownicą. Niestety autorka właściwe w tym najciekawszym momencie zakończyła trzeci tom i znów czekam z niecierpliwością jak potoczą się dalsze losy bohaterów i co to właściwie znaczy "prządka czasu".

Seria trzyma poziom, jest dużo akcji, pojawia się wielu ciekawych bohaterów. Historia to mój konik więc przeniesienie akcji w XVI wiek jest świetnym pomysłem. Zderzenie tamtego życia, zarówno ludzi jak i istot nadprzyrodzonych, z XXI wiekiem pokazuje tą kolosalną różnicę - w przesądach, życiu i wielu innych aspektach. Autorka pokazuje współczesnych ludzi jako osoby zupełnie niewierzące w nadprzyrodzone moce. Natomiast XVI wieczni mieszkańcy Anglii i Francji są strasznie zabobonni. A wszelkie przejawy "inności" zostają natychmiast tępione. Dodatkowo ich nastawienie do danej osoby może zmienić się w ciągu chwili. No i wiedza. Pospólstwo osoby, które interesują się czymś więcej niż życiem codziennym, uważają za niebezpieczne. W takim właśnie świecie Diana musi znaleźć dla siebie nauczycielkę, nie zwracając uwagi osób trzecich. 

Czytając tą część znalazłam trochę elementów, które mogą kojarzyć się ze "Zmierzchem". Z drugiej strony protoplasta gatunku z pewnością zostawi swoje piętno na innych książkach paranormal romance. Chyba nie ma możliwości, żeby takich skojarzeń uniknąć.

Jest to lekka i przyjemna lektura, przy której udało mi się odprężyć i odpocząć. Jestem zdecydowanie na "tak" dla tej serii i z chęcią sięgnę po kolejny tom zaraz po premierze. Zarówno Diana jak i Matthew przypadli mi do gustu i mam nadzieję, że jeszcze przez chwile nie będę musiała się z nimi rozstawiać.

Lubicie paranormal romance? To jedna z lepszych serii tego gatunku, z którymi się sięgnęłam i mogę ją polecić każdej chętnej osobie. 

Rozwiń

Dane techniczne:

• Autor: Joanna Łukowska
• Tytuł: Pierwsza z rodu: Znajda.
• Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza RW2010 
• Liczba stron: 432
• Premiera: 2011
• Gatunek: Fantasy

To opowieść o skrzatach i ludziach, radzących sobie w świecie bez słońca. Estera pisze pamiętnik, licząc, że ktoś go przeczyta; o ile po latach mroku ktoś jeszcze będzie umiał czytać. Rosa, młody przywódca skrzatów z Boru, rozmyśla o nieciekawej sytuacji swych pobratymców. Wielebna Maura czyni wyrzuty pozbawionej uczuć Pustej z powodu zagubienia Obiektu. Jakim sposobem dzieciak wymknął się z sieci? A jakim cudem ociemniały świat wciąż trwa? Czyżby dało się oszukać los? Czy ziarnkiem piasku, zgrzytającym w żarnach przeznaczenia, może być dziwna dziewczynka, która trafiła do Siedliszcza leśnych skrzatów? Milczy i uśmiecha się szczerbato, odważnie patrząc w mroczoną twarz Boru. Skrzatów też się nie boi, choć nie należą one do codzienności ludzkich szczeniąt. Kim jest to dziecko? "Znajda" to opowieść o wyborach, wolnej woli, różnych obliczach miłości, o tym, że Droga jest ważniejsza od Celu. Bo choć przeszłość jest jedna, niezmienna, ścieżek prowadzących do przyszłości może być wiele...

Swego czasu zaczytywałam się w polskiej fantastyce. Byłam na bieżąco z nowościami Fabryki Słów i Wydawnictwa Runa. Z czasem zaczęłam czytać bardziej różnorodną literaturę i do fantastyki sięgam od czasu do czasu, choć mam do niej duży sentyment. Dość niedawno natknęłam się na stronę wydawnictwa RW2010. Jest to bardzo młoda organizacja zajmująca się promocją autorów polskich, zazwyczaj całkowicie nieznanych. Książki wydają jedynie w formacie elektronicznym. Opis książki Joanny Łukowskiej był na tyle intrygujący że postanowiłam poznać ją bliżej. Z jednej strony byłam zaciekawiona, z drugiej bałam się że stracę czas nad książką autorki, która nie jest znana w "normalnym papierowym obiegu". Postanowiłam jednak dać jej szansę i jestem bardzo zadowolona, że się na to zdecydowałam.

Żeby zagłębić się w świat przedstawiony przez autorkę trzeba uzbroić się w trochę cierpliwości. Jego opis jest szczątkowy i wychodzi od różnych postaci. Tak samo jest z bohaterami. Żeby uświadomić sobie jak dokładnie wyglądają skrzaty musiałam dotrzeć do połowy książki (a i tak przypuszczam że moja wizja nie będzie pokrywać się do końca z innymi). Narrator jest zmienny. Czasem wydarzenia poznajemy z pierwszoosobowych zapisów Wiedzącej, która spisuje swoje wspomnienia. Częściej jednak narracja jest trzecioosobowa. Choć nawet w tym wypadku narrator nie jest wszechwiedzący. Autorka odkrywa prawdę o ludziach bardzo powoli i szczątkowo. To wszystko powoduje, że chce się jak najszybciej dotrzeć do końca żeby poznać wszystkie sekrety świata i postaci.

Początek historii zaczyna się w domu Wiedzącej, żeby zaraz przenieść się do siedziby skrzatów mieszkających w borze, a następnie do domu wójta i Wielebnej. Ze skrawków informacji wyłania się świat ciemny, nieprzyjazny, okrutny. Przypomina on trochę średniowiecze a trochę krainę z klasycznych książek fantasy. Żyją tam zarówno ludzie, którzy muszą walczyć z przyrodą i ciemnością. Żyją też skrzaty które walczą o przetrwanie przede wszystkim z borem i jego niebezpiecznymi roślinami. W tym świecie pojawia się Znajda, dziecko które być może wszystko zmieni i przywróci światu blask.

Łukowska postawiła na polskie wierzenia - skrzaty. Nie są to jednak małe, psotliwe stworzenia które mogą nasikać do mleka gospodarzowi, który ich goni. Skrzaty to groźni przeciwnicy. Wielokrotnie już walczyli z ludźmi. Są zwinni, szybcy, związany z przyrodą. A przynajmniej tacy byli kiedyś. Obecnie starają się przetrwać (jak każdy) w tym nieprzyjaznym świecie.
Jednocześnie autorka wykorzystuje nasz strach przed kataklizmami i przepowiedniami o apokalipsie. I na swój własny sposób przedstawia go w książce.
Pojawiają się tematy ciężkie i dyskusyjne. Niekochany syn, karany za każde przewinienie, miłość homoseksualna, śmierć, nietolerancja, likwidowanie jednostek innych, prawo pierwszej nocy, gwałt...

Bohaterowie są ciekawi, barwni, dobrze przedstawieni. Nie ma bezbarwnych postaci, nie ma też postaci jednowymiarowych. W zależności od sytuacji każdy obiera jakąś drogę, ale również zmienia ją, jeśli istnieje taka możliwość albo konieczność.

Nie spodziewałam się, że w Polsce kryją się takie perełki. Łukowska dała mi do myślenia. I pokazała że fantastyka nie musi być napisana według szablonu. Że fantasy to nie tylko elfy i wróżki. Że nie musi być napisana w słodkim i lekkim języku. "Pierwsza z rodu Znajda" to kawał dobrej fantastyki. I polecam naprawdę wszystkim, którzy chcą poznać trochę inną historię rodzimego autora. 

Rozwiń

Dane techniczne:

• Autor:  Harkness Deborah
• Tytuł: Tajemnica
• Seria: Księga wszystkich dusz t.2
• Wydawnictwo:  Amber
• Liczba stron: 448
• Premiera: 21.06.2011
• Gatunek: Proza obca, paranormal

Diana Bishop, młoda doktor historii i czarownica, w tomie pierwszym natrafiła w oksfordzkiej Bibliotece Bodlejańskiej na zaklętą księgę, której poszukują wszystkie magiczne rasy: czarnoksiężnicy, demony i wampiry. Wśród tych istot, których nie sposób odróżnić od ludzi, był urzekający Matthew Clairmont – zagadkowy profesor biochemii i neurologii. Połączeni potężną zakazaną miłością rozpoczęli walkę o tajemnicę, która być może zmieni świat…

Lecz każdy, kto chce rozwikłać sekret manuskryptu, naraża się na straszliwe niebezpieczeństwo. Diana i Matthew muszą schronić się w innym czasie. Tam gdzie być może kryje się klucz do tajemnicy…

Z każdą kolejną stroną tempo mojego czytania rosło. Akcja rozwijała się lawinowo. Zanim skończyłam przetwarzać jedno wydarzenie już pojawiało się następne. Niektóre były do przewidzenia, inne całkowicie mnie zaskakiwały. W tym tomie występuje bardzo dużo wątków. W pierwszym tomie pojawiły się wątki kilku z nich. Czasami się zazębiają. 

Prześladowcy Diany nie poprzestają już na groźbach. Zostaje porwana i brutalnie torturowana przez czarownice z Konwentu. Również wampiry są nią interesują. Mattiew postanawia wyjechać z nią z Francji. Tym razem przenosimy się do Stanów, do rodzinnego domu Bishopów. To tam tajemnice jej istnienia, mocy oraz paru innych spaw zostają częściowo rozwiązane. Ale co za tym idzie pojawia się cała lawina pytań. 

Do domu Bishopów przyjeżdża również całe mnóstwo postaci - zarówno tych znanych z poprzedniego tomu, jak i całkowicie nieznanych.Każdy z nich ma swoją osobowość, niestety autorka tak szybko usuwa ich z treści, że nie udało mi się ich bliżej poznać.

Bardzo podobał mi się wątek samego domu. Jego tajemnice, tajne skrytki i ten tłum duchów. Całkiem fajny dom jak na miejsce życia czarownic. 

Zakończenie było oryginalne. Ale również bardzo mnie zirytowało. Poczułam się zrobiona w balona przez autorkę. A gdzie wyjaśnienie tych wszystkich kwestii na które czekałam? Czy uda im się pokonać Kongregację? Co z obietnicą daną łowczyni Dianie? Co z książką? A moce Diany? A kwestia dzieci? Przez chwile zastanawiałam się czy autorka nie straciła po drodze weny i dlatego postanowiła zakończyć tak szybko. Jedynie kolejny tom może tłumaczyć takie a nie inne zakończenie tego tomu moim skromnym zdaniem. 

Podsumowując książka wciągnęła mnie bez reszty. Gnałam razem z główną bohaterką przez wydarzenia i byłam niepocieszona że nie zabrała mnie dalej, w przeszłość.

P.S. Doczytałam się że w tym roku zostanie w Polsce przetłumaczona 3 część. A więc nie mam już nic do zarzucenia pisarce. I z niecierpliwością czekam na kolejną część.

Rozwiń

"Czarownica" Deborah Harkness

Dane techniczne:

• Autor:  Harkness Deborah
• Tytuł: Czarownica
• Seria: Księga wszystkich dusz
• Wydawnictwo:  Amber
• Liczba stron: 448
• Premiera: 23.03.2011
• Gatunek: Proza obca, paranormal

Piękna i młoda doktor historii Diana Bishop studiuje alchemiczne księgi w oksfordzkiej Bibliotece Bodlejańskiej. Jeden manuskrypt promieniuje dziwnym lśnieniem. Brakuje mu kilku stron. A spod pisma wyłania się niemożliwy do odczytania inny tekst. Diana wie, że by go odczytać, musiałaby użyć swoich magicznych mocy. Pochodzi bowiem z potężnej rodziny o wielowiekowych czarnoksięskich tradycjach. Z rodziny pierwszej czarownicy straconej w Salem. Diana boi się swojej magii. Broni się przed nią. Wraca jednak do księgi. Ale okazuje się, że manuskryptu nie ma w bibliotece, bo zaginął przeszło sto lat wcześniej…
Tymczasem Oksfordem wstrząsają tajemnicze morderstwa. A Bibliotekę Bodlejańską zaludniają niebezpieczne czarownice, czarnoksiężnicy, demony i wampiry. Wszyscy poszukują księgi…
Wśród tych istot, których nie sposób odróżnić od ludzi, jest urzekający Matthew Clairmont – tajemniczy światowej sławy profesor biochemii i neurologii. Diana wie, że nie wolno jej złamać zakazu wchodzenia w intymne związki z przedstawicielami innych ras. Wie, że tę miłość może przypłacić życiem.

Od pewnego czasu mam zwyczaj wybierać książki w księgarni na chybił trafił - najpierw po okładce a potem po opisie. W ten sposób trafiła w moje ręce niejedna książka. Ostatnio kupiłam tak "Czarownicę". W opisie można przeczytać że łączy w sobie "Kod Leonadra da Vinci", "Zmierzch", "Harrego Pottera" i "Cień wiatru". Z reguły drażnią mnie takie opisy. Tak jakby książka nie mogła bronić się sama. Tym razem jednak zaryzykowałam ciekawa co wyjdzie z takiego połączenia.

Zdecydowanie jest za dużo "Zmierzchu". Wątek relacji między głównymi bohaterami został rozbudowany na tyle, że zdominował wszystko inne. Udało mi się znaleźć bardzo wiele porównań do wampirzej sagi, która bądź co bądź jest w ostatnich latach pierwowzorem miłości paranormalnej. Z drugiej strony przy wysypie tego gatunku "Czarownica" jest napisana dojrzale i interesująco.

Manuskrypt, o którym tak wiele jest w opisie w tej części jest zepchnięty na margines. Oprócz pierwszych chwil kiedy Diana przez chwilę go ogląda, pojawiają się podejrzenia czego też może dotyczyć. W pewnym momencie chciałam rzucić książkę w kąt przez brak jakichkolwiek informacji.

Zniesmaczyły mnie też moce Diany. Jako główna bohaterka została obdarzona możliwościami, o których niektórym się nawet nie śniło. A mimo to przez większość czasu zachowuje się jak szara gąska. Chciałabym zobaczyć trochę inną kreację tej bohaterki.

Na plus trzeba zapisać interesujący podział istot, które zamieszkują ziemię. Oprócz zwykłych ludzi są to wampiry, czarownice i demony. I od razu zaznaczam że wizerunek tych ostatnich jest bardzo oryginalny. Dodatkowo ciekawym posunięciem był wątek genetyczny odnośnie stworzenia i rozwoju poszczególnych ras.

Plusem jest też sporo powiązań historycznych - zarówno jeśli chodzi o książki (och te manuskrypty ;) ) jak i historię życia wampirów. 

Narracja jest pierwszoosobowa pisana z punktu widzenia Diany. Lubię to spojrzenia na wydarzenia, w tym jednak wypadku narracja trzecioosobowa byłaby właściwsza. Pojawiło by się więcej obiektywizmu oraz szerszy obraz wydarzeń.
W pewnym momencie przestałam zwracać uwagę na inne wątki i włączyłam lampkę "romans", mocniej się wciągnęłam. Zarys relacji między głównymi bohaterami był przewidywalny, jednak czytałam z zainteresowaniem.
Oczywiście część pierwsza skończyła się jednym z decydujących momentów,  tak że nie da się nie sięgnąć po 2 tom.

Rozwiń